در این مطالعه، مقادیر متفاوتی از نانو سیلیکا به میزان 2 درصد، 4 درصد و 6 درصد وزنی به قیر در جهت بهبود و اصلاح خصوصیات فیزیکی، مکانیکی و رئولوژیکی مخلوط آسفالت گرم (WMA) اضافه گردید. مخلوط آسفالت گرم حاوی 2 درصد وزنی Sasobit (مخلوطی از هیدروکربنها با زنجیره بلند) است. آزمونهای کنترل کیفی مختلف برای توصیف قیر اصلاحشده و WMA انجام گرفت. بررسیهای رئولوژیکی نشان داد که مدول ترکیب قیر پایه با افزایش درصد نانو سیلیکا از 2 به 6 درصد وزنی، افزایش مییابد
افزودن نانو سیلیکا به قیر باعث افزایش ویسکوزیته و نقطه نرمی قیر و کاهش درجه نرمی و خاصیت انگمی آن میشود. با افزایش درصد نانو سیلیکا در قیر، شدت تغییرات رفتاری قیر و همچنین افزایش ویسکوزیته بهخوبی نمایان میباشد.
افزودن نانو سیلیکا به قیر باعث کاهش حساسیت دمایی قیر میشود. همچنین منجر به ارتقاء مقاومت قیر در برابر پیرشدگی شده و هرچه نسبت نانو سیلیکا به قیر افزایش یابد، مقاومت در برابر پیرشدگی نیز افزایش مییابد.
حتی درصدهای کمی از نانو سیلیکا میتواند تأثیر بسزایی بر مشخصات رفتاری قیر داشته باشد. نفوذ صفحات نانو سیلیکا درون قیر، حرکت ترکیبات قیر را محدود کرده و باعث تسهیل در خروج روغنهای سبک شده و درنتیجه آن نفوذ اکسیژن به تأخیر افتاده و باعث بهبود مقاومت در برابر پیرشدگی میشود.
بنابراین نتایج این تحقیق نشان میدهد که نانو سیلیکا میتواند یک عامل امیدبخش برای استفاده بهعنوان افزودنی ضد پیری در بایندر آسفالت باشد که مقاومت در برابر شیار شدگی آسفالت را بهبود میبخشد ولی باید در نظر داشت که روند تقویت قیر با نانو سیلیکا فرآیند بسیار حساس و پیچیدهای است که در حال حاضر تنها در مقیاس آزمایشگاهی انجامپذیر است.
اثر هیدروژن سولفید و نفتالین در ایمنی و سلامت کار با قیر
هیدروژن سولفید یک گاز خطرناک بوده که ممکن است در بخار موجود در فضای تانکرها، کامیونها، قطارها و محفظه بارج ها حاوی قیر مذاب یافت شود. خیلی از عوامل در حضور و یا آزاد شدن هیدروژن سولفید در قیر موثر هستند که شامل درجه حرارت، تحریک و آشفتگی، منبع نفت خام، ترکیب اجزاء و مواد افزودنی است. تغییر شرایط ذخیره سازی و جابجایی ممکن است موجب افزایش و یا کاهش آزاد شدن هیدروژن سولفید گردد.
